Anime Wolken Top
 

De site
- Home
- Oud nieuws
- Anime Forum (tip)

Informatie
- Digimon Analyzer tip!
- Digivolves
- Wat is Digimon?
- Geschiedenis
- Meer Informatie...

Seizoen 1
- Afleveringen
- Hoofdstukken
- Het verhaal
- Personages
- Meer Seizoen 1...

Seizoen 2 tip!
- Plaatjesarchief tip!
- Digimon Analyzer tip!
- Het Verhaal
- Personages
- Afleveringen
- Meer Seizoen 2...

Seizoen 3
- Afleveringen
- Personages
- Het Verhaal
- Vijanden
- Meer Seizoen 3...

Seizoen 4
- Afleveringen
- Het verhaal
- Personages
- Digivolven
- Meer Seizoen 4...

Interactief
- Woordzoeker
- Memory
- Quiz
- Meer Interactief...

Plaatjes
- Plaatjesarchief tip!
- Kleurplaten
- Achtergronden
- Posters

Kaartenspel
- De Kaart
- Starterset
- Boosterserie 1
- Boosterserie 2
- Boosterserie 3
- Digibattle spel
- Regels
- Verschillen pokémon

Spellen
- Digimon World
- Digimon World 2
- Digimon Grand Prix
- Digimon Pocket World

Fans
- Verhalen
- Wat als?
- Digimon vs Pokémon

Artikelen
- Actiefiguurtjes
- Knuffels
- Algemeen
- Digivolvende Digimon

Multimedia
- Liedjes

 

Schaduw over Digi-World (1)

Het is nu al een maand sinds de overwinning van Omnimon op Diaboromon en de rust is eindelijk weergekeerd in Digi-World. Boven op een heuveltop zitten Gabumon, Biyomon, Gomamon, Patamon en Gatomon dromerig te kijken naar de zonsondergang. “Ah, wat kan Digi-World toch mooi zijn,” zucht Gabumon, genietend van een gloedrode zon die langzaam achter de horizon verdwijnt. “Het einde van weer een prachtige, rustige dag,” antwoord Biyomon dromerig. “Waren de dagen maar zo rustig toen Sora en de anderen hier waren.” Even overvallen door heimwee naar hun partners, valt de groep terug stil. Het is Gomamon die de stilte weer verbreekt : “Ge moet u geen zorgen maken. Ik heb van Tentomon gehoord dat Gennai druk bezig is met het bestuderen van de Digi-Gates en zo zullen we ze snel terugzien. En we kunnen er nog altijd mee babbelen via Gennai’s computer... ” “Ja, maar dat is toch niet hetzelfde,” merkt Patamon op, “praten is leuk, maar ik vind het nog veel leuker om met T.K. te spelen. Vind jij dat ook niet, Gatomon?” Wanneer er geen antwoord weerklinkt, kijkt heel de groep verbaasd op. Gatomon zit wat verderop en staart voor zich uit, met in haar ogen de gloed van de laatste zonnestralen. “Gatomon?”  Verward, alsof uit een droom gehaald, kijkt ze op : “Euh, ja, sorry. Wat zei je?” “Is alles ok?” vraagt Gabumon bezorgd. Terug met beide pootjes op de grond, antwoord ze nonchalant : “Ja hoor, ik was gewoon wat aan het dromen. Nou, als jullie het niet erg vinden, dan ga ik m’n katteslaapje doen.” Wanneer ze opstaat en wil weggaan, probeert Patamon nog eenmaal : “Blijf je niet bij ons? Wij gaan dadelijk ook slapen en samen lig je warmer.” “Nee, toch bedankt, Patamon, maar vanavond wil ik liever alleen slapen. Maar ik zie jullie morgen wel weer.” En terwijl ze langzaam de heuvel afdaalt en in het donker wordende bos verdwijnt, kijkt de rest haar bezorgd na. Nadat ze tussen de bomen verdwenen is, draaien ze zich terug om. “Wat zou er mis zijn met haar?” vraagt Patamon als eerste. “Misschien mist ze Kari,” merkt Biyomon op, “ze hadden een hechte band en Gatomon heeft ook veel langer in eenzaamheid moeten wachten op haar partner dan wij.” “Ja, zo lang helemaal alleen door ’t leven gaan kan zeker niet goed zijn voor een Digimon,” voegt Gomamon toe, “en daarna nog eens voor Myotismon moeten werken. Tja, niet moeilijk dat je daar iets aan over houdt, hé.” Gabumon kijkt twijfelachtig in de richting van het bos : “Hmm, ik weet het zo niet. Ze had dezelfde blik in haar ogen als Matt toen hij in de greep was van die zwarte grot. Ik ben er niet gerust in. Misschien moeten we haar toch maar volgen.” “Ja, Gatomon zou nooit zelf hulp vragen,” geeft Biyomon toe, “daar is ze te trots voor.” “Ok dan,” zegt Gabumon kordaat, “we moeten onze vriendin helpen. Biyomon en Patamon, jullie houden haar van op een afstand in de gaten; Ik en Gomamon gaan naar Gennai en proberen Kari te bereiken. Zij zal Gatomon veel beter kunnen helpen dan wij.” “Doen we!” roepen ze in koor, waarna Biyomon en Patamon naar het bos vliegen en Gabumon en Gomamon de andere kant van de heuvel afdalen, niet wetende dat ze vanuit het bos bespied worden door twee fonkelende rode oogjes : “He, he, he, he. Loop maar zo snel jullie kunnen, Digi-Destined, jullie zullen me toch niet tegenhouden!” 

Langzaam wandelt Gatomon door het duistere bos, haar hoofd gebogen en haar gedachten mijlenver van Digi-World verwijderd. Opeens klinkt er een onaangename stem vanuit de bosjes : “Hee, schatje, wat doet een lief poesje als jij in een donker woud als dit?”  Het zijn twee Numemon, die duidelijk niet weten wie zij is. “Het kan gevaarlijk zijn zo laat op de avond. Laat ons je beschermen ... in ruil voor misschien een kusje?” Maar Gatomons blik doet hen terugdeinzen : “Wegwezen, slijmballen, ik heb geen zin om jullie slijm van mijn poten te wassen.” Ze lijken terug te trekken, maar één van de Numemon probeert toch nog eens : “Hey, kom aan, schatje, we willen je niet lastigvallen. Het is gewoon dat er in deze duisternis ergere dingen zijn dan jij je kan voorstellen...” Spottend kijkt Gatomon naar de twee slakken : “Maak jullie geen zorgen : Ik ken de Duisternis. Ik heb voor Myotismon gewerkt, ik heb de Dark Masters bevochten en ik heb mee Digi-World gered van Apocalymon, dus ik denk wel dat ik genoeg weet over de Duisternis om mezelf te beschermen. Ik heb jullie hulp niet nodig, dus... wegwezen!” En nog voor haar zin af is, springt ze naar voor, met klauwen klaar voor de aanval, en landt ze vlak voor de Numemon, die met een gil in het struikgewas vluchten. “Stomme slakken,” mompelt ze tegen zichzelf, terwijl ze een zacht plekje opzoekt onder één van de nabije bomen. Maar ze beseft niet dat zij ook vanuit de struiken wordt beloerd door dezelfde rode ogen : “Ah, dus jij denkt dat jij alles weet van de duistere krachten, hm? Wel, je zult nog verrast opkijken, mijn kleine ‘kattenkrijgster’. Jij bent de sleutel tot mijn plan. Wanneer het Licht uit deze wereld zal verdwijnen, zal niks mij nog kunnen tegenhouden. Argh! Licht, licht, ik haat licht. Het verdrijft de schaduwen en laat geen plaats voor verbeelding, voor angst, voor het onbekende. Wel, vannacht nemen we de eerste stap naar een nieuwe en duistere Digi-World.” Verschrikt kijkt Gatomon op. Ze is zeker dat ze iets gehoord heeft. Maar hoe ze ook tuurt in de duisternis, ze ziet niks. “En toch zou ik gezworen hebben dat ik iets gehoord had. Misschien had ik toch beter bij de rest gebleven...” Voor een moment twijfelt ze eraan om terug te gaan, maar dan komt haar eergevoel weer boven : “Welnee, het zullen die stomme slakken wel geweest zijn,” fluistert ze tegen zichzelf. “Ga terug naar jullie riolen, afvaleters!” roept ze in de duisternis. En juist op dat moment bespringt een donkere schaduw haar in de rug : “Ik heb je!” Ze kan nog net een kreet uitbrengen voor ze met een smak tegen de grond gaat. Ze probeert zo snel mogelijk op te staan, maar de duistere schim kronkelt zich rond haar lichaam als een slang, maar dan wel één met zes poten. Gatomon probeert zich te bevrijden van zijn kronkels, maar hij houdt haar klauwen stevig onder bedwang. Maar dan krijgt ze opeens een ingeving : met haar staart als zweep slaat ze zo hard als ze kan op de schim zijn gezicht. Hij kronkelt van de pijn en hiervan maakt ze dankbaar gebruik om los te breken van zijn wurggreep. Wanneer hij bekomen is van de schok, richt hij zich terug op Gatomon : “Jij kleine rotkat! Dat zet ik je betaald!” Nu herkent Gatomon hem : het is Demidramon, de kleine ongeluksdraak van Digi-World. “Wat moet je, serpent?” “Gaat je geen bal aan! Het enige dat jij moet weten is dit : Dark Dragon Blaster!” Bliksemsnel spuwt hij een paarse vuurbal naar Gatomon, maar zij ontwijkt hem gemakkelijk : “Is dat het beste dat je kunt?” vraagt Gatomon spottend, “Wel, dan wordt het tijd dat je ziet hoe een echte digimon aanvalt : Lightning Paw!” Gatomon springt in de lucht, met beide klauwen klaar voor de aanval. Maar juist voor ze toeslaat spring Demidramon over haar en gebruikt zijn Tail Lash : hij zweept zijn staart op haar rug en land dan achter haar terug neer : “Jij bent niet de enigste die z’n staart nuttig kan gebruiken. Maar nu genoeg gespeeld : Dark Dragon...

Maar nog voor hij z’n aanval kan inzetten, klinken er twee bekende stemmen uit de lucht : “Dat gaat zo maar niet : Spiral Twister!” “Bommen los! Boom Bubble!” En nog voor hij kan reageren wordt Demidramon weggeblazen en tegen een boom gesmakt. Biyomon en Patamon landen bij Gatomon, die kreunend probeert op te staan. “Gaat het een beetje?” vraagt Biyomon bezorgt, “Hij heeft je goed geraakt. We zullen wat geneeskrachtige planten op die wonde moeten leggen, zodat ze snel geneest.” Kwaad draait Patamon zich om naar Demidramon, die langzaam probeert weg te kruipen : “Wie denk je wel dat je bent?! Zo maar onschuldige Digimon aanvallen!” Demidramon probeert de pijn te verbergen en glimlacht : “Onschuldig? Laat me niet lachen! Zij, jullie allemaal, zijn verantwoordelijk voor de vernietiging van elke Dark Digimon hier in Digi-World. En ik vond dat het tijd was dat jullie eens een koekje van eigen deeg kregen! Wacht maar tot mijn baas met jullie klaar is, dan ...” “Stop!” klinkt een mechanische stem uit het struikgewas. Langzaam verschijnt een tweede schim uit de duisternis, ongeveer de grootte van een kind van 15 jaar. Verbaasd richten alle digimon zich naar de schim : “Een mens? In Digi-World?” Maar wanneer hij uit het struikgewas komt, blijkt het geen mens te zijn, maar Sonarmon, een androide Digimon : “Demidramon, sukkel, jij praat veel te veel. De missie is de kat ontvoeren en niet een theekransje houden.” Geïrriteerd richt Demidramon zich op : “Ieder zijn manier, koperkop! En ik was nog niet klaar! Je had beloofd dat ik het klusje mocht klaren!” Sonarmon blijkt zich niks aan te trekken van de kleine draak of de andere Digimon en stapt rustig verder in de richting van Gatomon, terwijl hij Demidramon beantwoord : “Jij mocht de missie volbrengen op voorwaarde dat je zou slagen. Maar je werd schaamteloos verslagen door deze zwakkelingen, dus daarom ben ik nu terug aan slag.” Biyomon en Patamon zetten zich voor Gatomon als leven schild : “Niemand neemt onze vriendin mee! Jij denkt toch niet dat wij je zomaar laten begaan?” Dit is de eerste keer dat Sonarmon van Gatomon wegkijkt en hun recht in de ogen kijkt : “Denken jullie nu echt dat ik jullie toestemming nodig heb? Laser Blast!” Hij richt zijn mechanische arm op hen en vuurt een energieschot af. Biyomon en Patamon vliegen weg en kunnen het nog ontwijken. Sonarmon blijft vuren, maar is niet snel genoeg om één van beide te raken. Ze splitsen zich op en terwijl Patamon hem afleidt, valt Biyomon langs achter aan : “Spiral Twister!” Het raakt hem recht in de rug, maar hij heeft er blijkbaar geen last van. Hij activeert zijn jet pack en vliegt boven hen beiden uit : “Jullie zijn geen partij voor mij en jullie zullen mij ook niet langer van mijn doelwit houden : Supersonic Strike!” Sonarmons aanval is te snel voor hen en voor ze kunnen ontwijken, worden ze door de schokgolf tegen de grond gesmeten en blijven bewusteloos liggen. Ook Gatomon is terug neergeslagen door de schokgolf.  Even blijft Sonarmon nog in de lucht zweven : “Zijn er nog gegadigden? Goed. Kom aan, grondkruiper, maak jezelf nuttig en breng die kat.” Binnensmonds mompelend kruipt Demidramon over de grond naar Gatomon en neemt haar kreunend op zijn rug. “Oef! Die mag ook wel wat minder kattebrokken eten. Naar waar nu?” “De baas is alvast naar de rand van het bos gegaan, naar de afgesproken plek van ontmoeting” antwoord Sonarmon monotoon terwijl hij vlak voor Demidramon landt, “We mogen hem niet laten wachten, dus maak voort!” Verbaasd kijkt Demidramon op : “Wat?! Waarom moet ik haar dragen? Jij bent veel groter dan ik en jij hebt mechanische spierkracht, waarom draag jij ze niet?” Met een minachtende blik bekijkt Sonarmon hem : “Jij wou toch de missie afhandelen? Wel, handel ze dan maar af.” En zonder nog een woord te zeggen verdwijnt hij terug in de duisternis, zuchtend gevolgd door Demidramon. Patamon probeert trillend recht te komen, maar valt terug neer. Zachtjes kreunt hij : “Gatomon, nee...” en valt daarna terug in zwijm. 

Uit de verte klinkt een bekende stem : “Patamon... Patamon... wakker... worden... Patamon...” Langzaam opent hij zijn ogen en ziet een groenachtige schim boven hem hangen. “Ah, Ogremon, hij wordt wakker.” Bij het horen van die naam schrikt Patamon klaarwakker. Wanneer hij zijn omgeving terug scherp ziet, bemerkt hij Palmon en Ogremon vlakbij hem, over hem wakend : “Waar... waar is Biyomon?” “Die is nog steeds bewusteloos, maar ze ademt, dus hopelijk komt ze ook snel bij bewustzijn. Maar waar is Gatomon? Want Gabumon en Gomamon zeiden dat ze in moeilijkheden was.” Opeens herinnert Patamon zich alles : “Ontvoerd! Ze hebben haar ontvoerd!” Verschrikt staren Palmon en Ogremon hem aan : “Wie heeft haar ontvoerd? Waar hebben ze haar naartoe gebracht?” Patamon probeert op te staan, maar zinkt terug door zijn pootjes : “De rand van het bos... Ze zeiden dat ze afgesproken hadden aan de rand van het bos. En ze gingen die kant uit,” en met z’n ogen wijst hij in de richting dat Sonarmon en Demidramon verdwenen zijn. “Jullie moeten haar helpen...” Ogremon neemt Palmon op zijn schouders en stelt hem gerust : “Maak je geen zorgen. Als ze nog maar één haar op haar hoofd gekrenkt hebben, zullen ze met mij te maken krijgen.” En met die woorden verdwijnen ze samen in de duisternis.

Aan de andere kant van het bos zijn Sonarmon en Demidramon eindelijk op de plaats van afspraak gekomen. Doodvermoeid werpt Demidramon Gatomon van zijn rug : “Eindelijk! Ik dacht dat er geen einde kwam aan dit vervloekte bos.” Terwijl Demidramon verder klaagt, verkent Sonarmon de omgeving : “Stil, worm. De baas moet hier ergens zijn.” Paniekerig kijkt Demidramon op : “De baas? Is hij al hier? Waar?” Opeens lichten er 2 rode ogen op onder de struiken achter hem : “Vrees je mij, Demidramon?” Verschrikt springt Demidramon op en draait zich bliksemsnel om : “Euh, nee, nee, helemaal niet, baas, het was gewoon, ik...” Maar de schrille stem onderbreekt hem : “Je zou er beter aan doen mij wel te vrezen! Vergeet niet wie ik ben, jij nutteloze hagedis! Nu, ik zie dat jullie de opdracht tenminste toch tot een goed einde gebracht hebben, dus voor het ogenblik zal ik je sparen. Maar als je ooit je plaats vergeet, Demidramon, zal ik er geen moment aan twijfelen om je aan stukken te rijten!” Angstig krimpt de rookie ineen : “Jaja, baas, maak je geen zorgen. Ik ben je trouw. Ik zou je nooit verraden. Ik ben een virus type en wij virussen moeten samenspannen tegen die akelige Digi-Destined.” Opeens richt Sonarmon zich op : “Er komt iemand aan. Een rookie en een champion, volgens mijn gegevens.” Voor een ogenblik gloeien de ogen fel op : “Idioten! Ze zijn jullie gevolgd! Reken af met ze. Ik wil niet dat ze onze schuilplaats ontdekken.” Sonarmon stelt hem gerust : “Geen probleem, baas, er is geen champion die ik niet te baas kan.” Hij neemt Demidramon bij z’n staart en vliegt omhoog in het gebladerte, terwijl de rode ogen met hun lange, spinachtige poten Gatomon in het struikgewas slepen.

Muisstil sluipt Ogremon van boom tot boom, met Palmon nog steeds op zijn schouders. Nauwlettend houdt hij zijn omgeving in het oog. De stilte is drukkend geworden en nergens is een digimon te horen. “Moeten we ons niet haasten?” vraagt Palmon stilletjes, “We zijn nog niet bij de rand van het bos en als we niet op tijd zijn, verliezen we Gatomon misschien voor altijd.” “Shhh,” fluistert Ogremon, “Er is iets mis. Als virus Digimon ken ik het duister als de achterkant van mijn knuppel en hier is duidelijk iets niet pluis.” Palmon springt van Ogremons schouder en tuurt in de duisternis : “Ik zie of hoor helemaal niks. Hoe kun je nu weten...” “Kijk uit!” roept Ogremon en hij duwt haar opzij in het struikgewas, juist voor het schot van Sonarmon aankomt. Terwijl Palmon zichzelf uit de bosjes tilt, daalt Sonarmon langzaam neer uit het gebladerte, met Demidramon op zijn schouders : “Wel, wel, wel. Als het niet de virus-verrader is : Ogremon. Ben je nog altijd op het rechte pad?” vraagt hij sarcastisch. “Ik denk dat het tijd wordt dat jij terug beseft voor welk team je speelt. En misschien help een herconfiguratie daar wel mee.” Met deze woorden tilt hij zijn arm en vuurt een schot recht op Ogremon af. Maar deze probeert het niet te ontwijken, maar grijpt gewoon zijn knuppel en schreeuwt : “Had je gedacht! Bone Cudgel!” En met één welgemikte slaag slaat hij het schot recht terug naar Sonarmon, die het niet kan ontwijken en tegen de grond gesmakt wordt. Maar hij herstelt zich al vlug en richt zijn armlaser weer op Ogremon : “Dat zet ik je betaald, overloper!” Zonder oogcontact te breken, commandeert hij Demidramon : “Waar wacht je op, handtas? Grijp die bloem, dan hou ik me bezig met onze anti-held hier.” Nog suf van het schot, probeert Demidramon op te staan : “Wa.. Wie? Wat? Oh ja, geen probleem.” En weer verschijnt zijn grijns terug op zijn lippen : “Ik zal dat plantje wel snoeien : Dark Dragon Blaster!”  Maar voordat zijn schot aankomt, is Palmon al lang terug in de struiken verdwenen. Grommend speurt hij de omgeving af : “Waar is ze nu?” Terwijl staan Ogremon en Sonarmon nog steeds oog in oog, onbeweegelijk. Dan opeens schiet Sonarmon in aktie : “Probeer dit maar te blokeren! Laser Blasts!” Hij vuurt een salvo van vier schoten snel achter elkaar af, maar deze keer blijft Ogremon niet staan. Hij slaat het dichtsbijzijnde schot nog weg met zijn knuppel, maar springt al opzij en vuurt zelf zijn Pummel Whack op Sonarmon af. Deze probeert nog op te vliegen, maar is niet snel genoeg en wordt wederom achteruit geslagen. Maar deze keer geeft Ogremon hem niet de tijd om terug recht te komen. Hij stormt op hem af met zijn knuppel en doet verschillende Bone Cudgels. Sonarmon kan ze echter verbazend goed ontwijken en haalt zo Ogremon even uit balans. En op dat ene moment grijpt hij de knuppel van Ogremon met zijn metalen klauw stevig vast. En voor een paar seconden staan ze met hun aangezichten slechts enkele centimeters van elkaar verwijderd. En dan grijnst Sonarmon : “Nu heb ik je. Supersonic Strike!”Ogremon wordt achteruit gekatapulteerd door de impact van de aanval en komt enkele meters verder met een harde klap terug neer, zijn knuppel nog steeds in de klauw van Sonarmon.

“Goed schot, radar rat!” juicht Demidramon, die klaarblijkelijk zijn zoektocht naar Palmon helemaal vergeten is. Maar dan opeens klinkt er achter hem in de struiken : “Poison Ivy!” en voor hij kan reageren wordt hij gegrepen door Palmons ranken. Woedend schreeuwt hij het uit : “Laat me los, jij onkruid!” Maar hoe meer hij zich probeert los te wringen, hoe meer hij verward geraakt in haar lianen. Als ze ziet dat Demidramon niet meer weg kan, richt ze haar aandacht terug op Ogremon : “Ben je in orde, Ogremon?” Zachtjes kreunend probeert hij terug op te staan : “Maak je geen zorgen, ik heb nog niet afgedaan.” Sonarmon bestudeert hem met een gemene glimlach op z’n mond : “Denk je nu echt dat je nog van mij kunt winnen? Je hebt afgedaan, verrader! Je was amper goed genoeg om Devimons lakei te zijn en nudat je de Digi-Destined geholpen hebt, ben je helemaal niks meer waard! Maar probeer maar gerust, dat maakt het alleen maar leuker voor mij.” Overtuigd van zijn overwinning, vuurt hij een tweede Supersonic Strike af op de ogenschijnlijk verslagen Ogremon. Palmon roept nog radeloos : “Nee! Ogremon!”, maar haar noodkreet blijkt voorbarig, want Ogremon slaat al terug met zijn Pummel Whack. Deze aanval doorbreekt Sonarmons schokgolf en raakt hem recht in de borst, waardoor hij een derde keer teruggeslagen wordt. Wanneer hij bekomen is van de schok, probeert hij zich op te richten : “Nee... Dit is onmogelijk! Geenenkele Champion kan mijn aanvallen weerstaan.” Langzaam benadert Ogremon hem : “Weet je het nu nog niet? De goeden winnen altijd van de slechten. Onthoud dàt maar als jij gereconfigureerd wordt. Pummel...

Opeens stokt zijn adem in zijn keel en blijft hij stokstijf stilstaan. In zijn ogen merkt Palmon een blik van pure angst. “Ogremon?” vraagt ze voorzichtig. Als antwoord valt hij als een lappenpop levensloos voorover. In paniek smijt Palmon Demidramon in de bosjes en loopt naar hem toe, maar halverwege houdt ze halt. Op de rug van Ogremon bemerkt ze een kleine schaduw met twee rode ogen die haar dreigend aanstaren : “Blijkbaar winnen de goeden toch niet altijd, Ogremon. Hé hé hé hé.” Angstig doet Palmon een stap achteruit : “Wie... wie ben jij?” De schaduw springt van Ogremons lichaam af en landt een meter voor Palmon, wat haar nog twee stappen achteruit doet zetten. Maar nu kan ze duidelijk zien hoe de schaduw eruit ziet : het is een duistere Digimon met vier spinnenpoten en een lange staart. En vooraan die twee bloedrode, dreigende ogen, die tot in haar ziel staren. “Ik ben Gloomon, liefje. Onthou die naam maar, want onze paden zullen vanaf nu nog veel kruisen.” “Wat heb je met Ogremon gedaan?” vraagt ze met een bibberende stem. “Oh, ik heb gewoon zijn energie opgezogen met mijn Dark Drain.” Op dat ogenblik veranderd zijn glimlach in een kwaadaardige grijns, “Zal ik het je eens tonen? Dark Drain!” Bliksemsnel opent hij zijn mond en schiet er een donkere, lange tong uit, recht op haar af. Paniekerig kan ze de tong wegslagen, maar dan draait ze zich om en rent ze gillend naar het struikgewas. Maar juist voordat ze de struiken wil induiken, springt Demidramon met een tijgersprong op haar af : “Nu heb ik je!” Maar ook hem slaagt ze van zich af en ze rent doodsbang verder het bos in. Demidramon wil haar in zijn razernij achtervolgen, maar Gloomon verbiedt het hem : “Laat haar maar gaan. Haar beurt komt nog wel. En zij zal haar verhaal nu aan de anderen vertellen, wat alleen maar in mijn voordeel werkt.” Demidramon, die duidelijk geen genoegen neemt met deze uitleg, protesteert : “Maar, baas, dit is een ideale gelegenheid! Laat me haar gewoon achtervolgen en dan...” “Nee heb ik gezegd!” snauwt Gloomon, en z’n ogen gloeien rood op. Hierdoor krimpt Demidramon weer in elkaar : “ O...Ok, baas. Geen probleem. Als jij zegt dat ze later komt, komt ze later.” Ze laten Ogremon achter en verdwijnen in stilte in de duisternis van het bos.

Aan de andere kant blijft Palmon maar doorlopen, het zweet al op haar voorhoofd. In haar hoofd ziet ze nog altijd die ogen nagloeien en dat vervult haar met een angst die ze nog niet kende. Een beetje verder ziet ze de bosrand verschijnen en ze begint nog sneller te lopen. Ze durft niet achterom kijken, want daar zou die vreselijke Gloomon kunnen zijn. Op haar gezicht voelt ze reeds de wind van buiten het bos en ze sluit haar ogen voor het laatste deel van de spurt. Dan opeens hoort ze geluiden, maar ze kan niet op tijd reageren en loopt met zo’n snelheid tegen Agumon op, dat hij achterover valt en ze samen de helling afrollen. Aan de voet komen ze tot stilstand en rolt ze van Agumon af. Agumon, bekomen van de emoties, staat terug op en wil zijn vriendin rechtop helpen, maar die ligt bevend als een rietstengel in het lange gras opgerold en reageert niet op zijn aanwezigheid : “Palmon, wat is er aan de hand? Wat heb je? Gaat het wel?” Als hij in de verte de stemmen van zijn vrienden hoort, roept hij hen toe : “Hier, jongens, ik heb ze gevonden!” En even later komen Tentomon, Gabumon en Gomamon over de heuvelrug naar hen toe gehold. Bij Palmon aangekomen, zucht Gabumon opgelucht : “Oh, ben ik blij dat we jou teruggevonden hebben.” “Ja, nadat we Patamon en Biyomon gevonden hadden, waren we wel even ongerust,” geeft Tentomon toe. Als ze zien dat Palmon niet reageert, vraagt Gomamon : “Zeg, wat is er met haar aan de hand? Ze hoort ons precies niet.” “Inderdaad,” antwoord Agumon bedrukt, “Zo is ze al sinds ik tegen haar ben aangelopen. Ik heb er nog niks uitgekregen. Ik weet dus niet wat er gebeurd is.” “En waar is Ogremon?” vraagt Tentomon, “Die was toch bij haar?” Bij het horen van die naam,  roept Palmon het uit : “Ogremon!” en begint vervolgens stilletjes te snikken. Gabumon neemt haar teder vast en probeert haar te troosten, terwijl de anderen haar omringen, met een bezorgde blik en een hoofd vol vragen...  

Wie is die mysterieuze Gloomon en welke duistere kracht heeft hij op Palmon gebruikt? Wat zijn zijn plannen voor de Digi-Destined? En zullen we Gatomon ooit nog terugzien? Lees het in de volgende aflevering van Digimon : Digital Monsters!

Wordt Vervolgd

Door: Insect Master

 

Anime Wolken
- Anime (Home)
- Pokemon
- Dragonball
- Digimon
- Shin Chan
- Naruto
- Yu-Gi-Oh
- Sailormoon
- Medabots
- Flint
- Rur. Kenshin
- Gundam Wing
- Manga
- Anime Forum (tip)

- Favorieten
- Link naar ons
- Contact

Tips
- Digimon Analyzer
- Samenvattingen
- Digimon Games

Affiliates
- Digimon Paradijs

 

Designed by aggron

Steel niets van deze site,
tenzij daar toestemming voor is gegeven.