Anime Wolken Top
 

De site
- Home
- Oud nieuws
- Anime Forum (tip)

Informatie
- Digimon Analyzer tip!
- Digivolves
- Wat is Digimon?
- Geschiedenis
- Meer Informatie...

Seizoen 1
- Afleveringen
- Hoofdstukken
- Het verhaal
- Personages
- Meer Seizoen 1...

Seizoen 2 tip!
- Plaatjesarchief tip!
- Digimon Analyzer tip!
- Het Verhaal
- Personages
- Afleveringen
- Meer Seizoen 2...

Seizoen 3
- Afleveringen
- Personages
- Het Verhaal
- Vijanden
- Meer Seizoen 3...

Seizoen 4
- Afleveringen
- Het verhaal
- Personages
- Digivolven
- Meer Seizoen 4...

Interactief
- Woordzoeker
- Memory
- Quiz
- Meer Interactief...

Plaatjes
- Plaatjesarchief tip!
- Kleurplaten
- Achtergronden
- Posters

Kaartenspel
- De Kaart
- Starterset
- Boosterserie 1
- Boosterserie 2
- Boosterserie 3
- Digibattle spel
- Regels
- Verschillen pokémon

Spellen
- Digimon World
- Digimon World 2
- Digimon Grand Prix
- Digimon Pocket World

Fans
- Verhalen
- Wat als?
- Digimon vs Pokémon

Artikelen
- Actiefiguurtjes
- Knuffels
- Algemeen
- Digivolvende Digimon

Multimedia
- Liedjes

 

Schaduw over Digi-World (2)

"... moeten ... nieuwe ... helpen ... erger ... Dark ... Gatomon ..." Langzaam wordt Patamon wakker. Wanneer hij zijn ogen opendoet, wordt hij verblind door het felle licht, maar na enkele seconden begint hij alles terug scherper waar te nemen. Hij ligt in een kamer, samen met Biyomon, en buiten... zwemmen de vissen?! Hij moet bij Gennai thuis zijn! In de andere kamer weerklinken enkele stemmen. Hij probeert naar de deur te fladderen, maar zijn vleugels doen nog te veel pijn, dus hij besluit maar te lopen. Terwijl hij de deur benaderd, probeert hij zich te herinneren wat er gebeurd is. Het laatste dat hij zich voor de geest kan halen is Tentomon en Gomamon die boven hem hangen. Ze zeggen iets tegen elkaar, maar hij kan ze niet verstaan, want ze klinken te ver weg, hoewel ze vlak bij hem zijn. Daarop digivolvet Tentomon in Kabuterimon en neemt hem en Biyomon op. Het volgende ogenblik is alles weer zwart. Langzaam schuift hij de deur open. In de andere kamer zitten Agumon, Tentomon en Gabumon voor een computerscherm en aan de andere kant komt Gennai binnen met thee : "Ah, Patamon, ben je terug wakker. Nou, dat is nog eens goed nieuws." De Digimon draaien zich alledrie om en kijken hem opgelucht aan. "We waren al bang dat je voor altijd zou blijven slapen," zegt Gabumon zacht. "Ja," geeft Tentomon toe, "daar heb je ons toch even bang gemaakt, hoor, maatje!" "Hoe is het afgelopen?" vraagt Patamon hoopvol, "Hebben we Gatomon kunnen redden?" Bedrukt kijken ze alledrie weg. "We waren er niet snel genoeg bij," zegt Agumon bedeesd, "Palmon en Ogremon hebben geprobeerd ze tegen te houden, maar zijn verslagen door een mysterieuze Digimon." "Een nieuwe Digimon?" vraagt Patamon verbaasd. "Wel, we weten het niet zeker," vertelt Tentomon, "sinds we Palmon gevonden hebben, heeft ze nog niet veel zinnigs gezegd. Ze mompelt constant binnensmonds over een donkere schaduw met rode ogen, die Ogremon verslagen heeft." Terwijl Gennai de thee op het tafeltje neerzet, vervolgt hij Tentomons verhaal : "Je vrienden hebben het bos nog verder doorzocht en hebben daar Ogremon bewusteloos gevonden. Wat er mee gebeurd is, weten we nog altijd niet. Hij lijkt te slapen, maar we krijgen hem niet wakker."
Opeens klinkt een stem uit de speakers van de computer : "We denken dat deze nieuwe onbekende Digimon Ogremon met een virus geïnfecteerd heeft." Aangenaam verrast richt Patamon zich naar het computerscherm, samen met de anderen : "Izzy! Is T.K. daar ook?" "Nee, sorry, Patamon," antwoord Izzy, "maar ik heb iedereen gecontacteerd en hopelijk zijn ze hier snel. Maar daar kunnen we nu niet op wachten : we moeten Gatomon zo snel mogelijk vinden." "Heb je al iets gevonden op je computer?" vraagt Gabumon, terwijl hij van zijn thee drinkt. "Nog niets, Gabumon. Mijn verbinding met Digi-World is niet meer zo optimaal als vroeger. En dan nog : om één Digimon terug te vinden in tussen duizenden anderen is niet zo eenvoudig." "En toch zullen we haar vinden," klinkt een zwakke stem vanuit de deuropening. "Biyomon!" juichen de Digimon. "Voel je je al wat beter?" vraagt Agumon. "Het gaat wel," antwoord ze terwijl ze voorzichtig naar het tafeltje wandelt, "nog een beetje draaierig, maar het is al veel beter dan deze morgen." Maar dan verstevigt ze haar pas en zegt ze kordaat : "En zeker goed genoeg om die digi-nappers een lesje te leren!" "Dan zullen we ze wel eerst moeten vinden," zucht Gabumon. "Kop op, jongens," moedigt Izzy hen aan, "volgens jullie beschrijvingen kunnen ze niet zo ver gevlucht zijn. We moeten gewoon het gebied rond dat bos uitkammen en de plaatselijke Digimon ondervragen. Iemand moet hen wel gezien hebben, Gatomon is geen onbekende in Digi-World." "Ja," klinkt er dan weer aan de andere kant van de kamer, "en we weten al in welke richting ze vertrokken zijn." Het is Gomamon, die half doorweekt door de deuropening binnenkomt. "Ik heb een babbeltje gemaakt met de plaatselijke school vissen en die wisten te vertellen dat Coelamon een gesprek van Sonarmon en Demidramon heeft afgeluisterd. En ze hadden het over hun schuilplaats nabij Cable City." Gennai slentert naar de muur en bestudeert zijn kaart van Digiworld : "Het is toch wel een hele afstand van het bos naar de stad, maar wel doenbaar in een dag of twee." "Dan kunnen we hen misschien nog inhalen voordat ze kunnen onderduiken," zegt Agumon hoopvol. Tentomon vliegt enthousiast op : "Waar wachten we dan nog op?" "En Palmon?" vraagt Patamon opeens stil. De vrolijke stemming wordt terug wat ingetogener. Het is Gennai die hen geruststelt : "Palmon is niet in staat om nu met jullie mee te gaan. Ik zal wel over haar en Ogremon waken. Hier zijn ze veilig voor aanvallen, dus jullie moeten je geen zorgen maken. Ga maar naar Cable City en vind Gatomon, ze heeft jullie nu harder nodig." "Ok dan," moedigt Agumon zijn team aan, "Gennai heeft gelijk. We mogen geen tijd verliezen! We moeten haar vinden!" "Ja!" roepen ze in koor. En met vernieuwde moed stormen ze tesamen de deur uit. Terwijl Gennai naar zijn computer gaat en zijn thee verder leeg drinkt, klinkt er op de achtergrond het vertrek van de Digi-Destined : "Tentomon digivolvet in ... Kabuterimon! Biyomon digivolvet in ... Birdramon!" Wanneer ze opgestegen zijn, gluurt Gennai eventjes binnen in de kamer waar Palmon en Ogremon liggen. Ogremon geeft geen teken van leven, maar Palmon beeft nog steeds als een rietstengel. Zachtjes sluit hij de deur terug en zet zich aan zijn computer. "Wat is er, Gennai?" vraagt Izzy, "Je kijkt zo bezorgd." Even antwoord Gennai niet en Izzy wil zijn vraag terug herhalen, maar dan reageert hij : "Izzy, m'n jongen, ik heb er geen goed oog in... hoewel ze allebei gesloten zijn. Ze zullen jullie hulp hard nodig hebben als ze deze nieuwe dreiging willen stoppen." "Maar sinds Digi-World is geherconfigureerd, is de poort toch gesloten, Gennai. Ik vrees dat wij niets kunnen doen buiten toekijken en hopen op een wonder, zoals de laatste keer." "Niet noodzakelijk. ... Ik heb overlaatst wat oude manuscripten doorgenomen en misschien heb ik wel een oplossing voor ons probleem : de Digi-Gates."

Hoog in de lucht vliegen Birdramon en Kabuterimon aan een hoge snelheid, met Agumon en Gomamon op Birdramons rug en Gabumon en Patamon op die van Kabuterimon. Op de grond begint zich een mistlaag te vormen die hun zoektocht hindert. "Al enig teken van Gatomon of haar ontvoerders?" vraagt Agumon. "Nog niks," zucht Birdramon, "en die mist maak het er niet beter op. Het duurt niet lang meer of we kunnen de grond helemaal niet meer zien." "Hebben jullie al iets gezien?" roept Gomamon naar de anderen. "Nee," antwoord Kabuterimon, "maar misschien houden ze zich schuil in de mist. We zullen een betere kans hebben om ze in de stad op te wachten dan om nog verder te zoeken vanuit de lucht." "Kijk daar," roept Patamon, "Cable City!" Door de mist verschijnen de eerste huizen van de stad. Aan elk huis en in elke straat branden er tientallen lampen en wanneer ze naar de stad neerdalen, zien ze nog veel meer lichtjes opdoemen uit de mist. "Wauw," fluistert Agumon verwonderd, "moet je eens kijken hoe groot het is!" "Hoe gaan we in zo'n gigantische stad Gatomon terugvinden?" vraagt Gomamon zich af. Verderop zien ze nu een grote tempel verschijnen die boven de rest van de stad uittorent. "Wij zullen hier landen." zegt Birdramon, "Kabuterimon, jullie kunnen bij die grote toren beginnen. We zullen jullie daar binnen een uur ontmoeten." "Komt voor de bakker!" bevestigt Kabuterimon en terwijl hij verder vliegt, landt Birdamon op een klein verlaten pleintje. Agumon en Gomamon stappen af en Birdramon verandert terug in Biyomon. Het verlaten plein, de dikke mist en de beklemmende stilte geven de stad een spookachtige sfeer. Agumon kijkt angsvallig in het rond : "Brrr, niks gezellig hier. We hadden misschien toch beter samen gebleven." Gomamon heeft er blijkbaar geen last van en gaat naar het fonteintje om even een slok te nemen, totdat hij opeens iets ziet bewegen in één van de kleinere straatjes : "Hey! Wie is daar?" De schim schrikt op en verdwijnt in de mist. Biyomon en Agumon snellen naar hem toe : "Wat is er? Heb je iemand gezien?" Gomamon wijst naar het straatje waar de schim in verdwenen is : "Ja, daar in dat steegje. Maar hij vluchtte direkt weg." "We moeten achter hem aan!" beslist Agumon, "hij is de enigste die ons kan verklaren waarom het hier zo verlaten is." "Goed idee," antwoord Biyomon, "laten we hem volgen! Misschien weet hij ook iets van Gatomon." En met z'n drieën hollen ze de wijk in waar de schim in verdween."
Ondertussen zijn Gabumon, Patamon en Tentomon bij de tempel aangekomen. Ook daar is geen levende ziel te bespeuren. Ze besluiten om eens een kijkje in de tempel te nemen. Na het binnenplein en een lange trap komen ze aan de ingang van de tempel. De grote poort staat op een kier waarlangs ze binnen kunnen. Binnen in de tempel is het even rustig als buiten, maar hier heerst geen angstaanjagende maar een serene stilte. Op verschillende plaatsen stijgen pluimen van wierrook op en de enkele zonnestralen, die door de openingen van het hoge dak binnenvallen, geven de ruimte dat beetje spirituele. Maar ook hier is geenenkele Digimon te bespeuren. "Wat gaan we nu doen?" vraagt Patamon zachtjes. "Wel," antwoord Tentomon, "ik heb altijd al zo'n wierrookstokjes willen hebben. Misschien kan ik er een paar..." Opeens klinkt er een zacht gekuch achter hem. Tentomon schrikt zich een hoedje en vliegt snel op. Een kleine Digimon verschijnt van achter een van de zuilen. Ze lijkt op een kleine, oude mensenvrouw met een te grote trui aan. Ze heeft een lange staf vast die op een bezem lijkt. Ze spreekt met een krakerige stem : "Die stokjes zijn niet om mee te nemen, rekel. Dit is een Digi-tempel, hier moet je wat respect tonen." Tentomon schaamt zich en begint te blozen : "Sorry hoor, maar we dachten dat hier verlaten was. En daar de stad ook al zo leeg was..." "Ja, het is me wat," onderbreekt ze hem, "met die vervloekte mist durft niemand meer op straat te komen." "Dus er wonen toch Digimon in de stad?" merkt Patamon op. "Tuurlijk," reageert ze verontwaardigd, "wat had je gedacht, kleintje? Dat we zo maar voor ons plezier zo'n grote stad neergezet hebben?" "Sorry," verontschuldigt Gabumon in zijn plaats, "maar dat wisten we niet. Ziet u, we zijn hier nog nooit geweest." Het kleine dametje lijkt opeens op te fleuren : "Aahh, toeristen. Welkom in Cable City. Mijn naam is Babamon en ik zal jullie gids zijn -gidsen worden op voorhand betaald- in deze prachtige metropolis!" Dan steekt ze haar hand uit en wacht geduldig, alsof ze een fooi verwacht. Even overrompeld staren de digimon elkaar vragend aan. "Nee, nee," zegt Gabumon dan snel, "we willen geen rondleiding. We zijn op zoek naar een vriendin van ons." Teleurgesteld laat ze haar hand zakken. Maar deze stilte duur niet lang, want al snel vervalt ze terug in haar vrolijke humeur : "Oh, maar ik ben meer dan alleen gids. Volg me maar." Met verbazende snelheid waggelt ze verder de tempel in. "Kom, deze kant uit. De archieven van de stad zijn deze kant uit." Wederom uit hun lood geslagen door het hyperactieve omaatje, kunnen ze niets anders dan haar te volgen. Als ze haar ingehaald hebben, horen ze dat ze alweer een uitleg aangevangen is, zonder zelfs eerst te kijken of ze wel een publiek had : "...en buiten een tempel is dit gebouw dus ook het stadshuis, een museum, een bank, een sportcentrum en een snackbar." Opeens draait ze zich om, met in beide handen een bakje met eten, die ze aan de Digimon aanbiedt : "Een hot dog? Of een loempia?" "Euh... nee, dank je," stamelt Patamon. "Ah, ok dan," zegt ze enigszins teleurgesteld . En weer draait ze zich om en vervolgt ze haar uitleg. Ze proberen haar bij te houden als ze door één van de zijdeuren van de tempel gaat en hen door een wirwar van trappen en deuren leidt, alsmaar vertellend over de stad en haar geschiedenis : "...en zo is het dus dat wij een bruisende en levendige metropool geworden zijn. Een stad met geschiedenis, cultuur, sport en overal vrolijke Digimon. Een stad waar iedereen het naar zijn zin had... totdat een maand geleden die vreselijke mist kwam opzetten en bendes Bakemon de straten begonnen onveilig te maken." De Digimon reageren verschrikt : "Bakemon? Onveilig?" Ze houdt halt voor één van de vele deuren in de gang en begint haar zakken af te tasten, terwijl ze haar verhaal voortzet : "Ja, dat is de reden dat iedereen binnenblijft tegenwoordig. Je kan niet meer buitenkomen zonder lastig gevallen te worden door die akelige spoken. Vroeger hadden we ook al Bakemon en Soulmon die 's nachts door de stad spookten... Ah, hier is hij." Ze haalt een sleutel uit haar mouw en opent de deur. De kamer staat vol met archiefkasten en op de grond liggen stapels papieren, mappen en boeken. Babamon begint deze opzij te schuiven en te doorzoeken en vervolgt tegelijkertijd ook haar verhaal : "Maar vroeger waren het kleine groepjes en kwamen ze alleen 's nachts buiten en in de buitenwijken. Maar sinds de mist verschijnen ze ook overdag in het straatbeeld en in grotere aantallen. Het gerucht gaat de ronde dat één van de Bakemon een tijdje geleden is gedigivolved en alle bendes heeft verenigd. Nu, onder zijn leiderschap, terroriseren ze de stad en dwingen zo iedereen binnen te blijven. Nu waar heb ik die...? Ah, hier is hij!" Ze schuift een hoop boeken en papier van een bureau waar een computer blijkt op te staan. "Maar maak jullie geen zorgen. Ik heb al voorzorgsmaatregelen genomen en binnenkort hebben we niks meer te vrezen van die spook-Digimon. Nu, wat is de naam van jullie vriendin?" Doordat ze met hun gedachten bij Agumon en de anderen zijn, horen de Digimon de vraag niet. "Hey!" roept Babamon en ze tikt met haar stok op Tentomons hoofd. "Auw! Zeg, wil je wel eens uitkijken met die bezem van je?" roept Tentomon. "Dit is geen bezem!" reageert Babamon beledigd, "dit is mijn staf, het symbool van een hoogwaardigheidsbekleedster in deze stad. Nu, ik vroeg jullie wat de naam is van jullie vriendin." Gabumon en Patamon moeten even hun lach inhouden, maar moeten al snel terug aan de anderen denken : "Onze vriendin noemt Gatomon, maar ze woont hier niet." "Wat zeg je me nou? Als ze niet in Cable City woont, kan ik haar ook niet vinden. Hebben jullie me daarvoor helemaal naar hier gesleurd?" Gabumon en Patamon kijken mekaar even aan, maar besluiten het zo te laten. Ze hebben geen tijd om het haar allemaal uit te leggen, dus ze willen geen tijd meer verspelen : "Zoek eens naar Sonarmon of Demidramon, die zouden hier wel moeten wonen." Bij deze aanvraag begint Babamon druk op het toetsenbord te tokkelen. Na enkele minuten staakt ze haar zoektocht : "Sorry, jongens, maar geen van die Digimon heeft een vast adres in Cable City." "Het was ook te mooi om waar te zijn," zegt Gabumon, "Oke, kom aan, jongens, laten we de rest terugvinden voor de Bakemon hen vinden." Ze bedanken Babamon en verlaten de archiefkamer, maar Patamon keert nog even terug voor een kleine vraag : "Babamon, welke maatregelen heb je eigenlijk genomen tegen de Bakemon?" Ze glimlacht : "Oh, ik heb hulp ingeroepen van een naburige stad en ze hebben beloofd hulptroepen te sturen. Ze kunnen elke moment aankomen en dan zullen ze die spoken eens een lesje leren!" Uit de gang klinkt de stem van Tentomon : "Patamon, kom je nog?" "Ik kom eraan! Bedankt, Babamon." En hij verlaat de kamer en voegt zich terug bij Gabumon en Tentomon.

Ondertussen dwalen Agumon, Biyomon en Gomamon nog steeds door de straatjes van de stad. Zonder het zelf te merken, zijn ze steeds verder en verder van de tempel weggetrokken. En elke keer als ze hun zoektocht willen opgeven, zien ze de schim weer. "Kijk, daar is hij!" roept Biyomon. Met zijn drieën lopen ze een smal steegje in. "Wordt die kerel nu nog nie moe?" hijgt Gomamon. De zweetdruppels staan al op zijn voorhoofd. "Maak je geen zorgen," zegt Agumon, "hij kan niet blijven vluchten." En op dat moment merken ze dat het steegje doodloopt. "Inderdaad," geeft Biyomon toe, "hier zou hij niet wegkunnen. Maar toch ik zie hem nergens." Verward kijkt Gomamon in het rond : "Hij is verdwenen. Hoe kan da nu?" Agumon begint de muur af te tasten, op zoek naar een geheime gang. Biyomon zet zich met een zucht neer, maar roept dan opeens : "Daar! Gomamon, achter je!" Gomamon draait zich bliksemsnel om en ziet recht voor hem de schim. En hoewel hij vlak voor hem staat, lijkt hij nog steeds in mist gehuld. "Da...da... da kan niet!" stottert Gomamon. De schim begint gemeen te lachen. Gomamon deinst achteruit, tot hij bij Agumon en Biyomon is, die klaarstaan voor de aanval. Opeens wordt zijn gelach beantwoord door meer gelach. Het komt nu van alle kanten. De Digimon kijken angstvallig rondom zich, maar zien nog altijd niemand anders. Dan begint de schim te veranderen en toont hij zijn ware gelaat. "Het is een Bakemon!" roept Agumon. Daarop verschijnen er langs alle kanten Bakemon uit de muur. De eerste Bakemon nadert de groep : "Jullie zijn recht in onze val gelopen. Jullie kunnen geen kant meer op!" Agumon zet zich voor Gomamon en Biyomon en kijkt de Bakemon dreigend aan : "Oh, dat dacht je maar. Pepper Breath!" De Bakemon ontwijkt de aanval en begint terug te lachen : "Hahahahaha. Dacht je nu echt dat je ons kon verslagen, kleintje? Bakemon, aanvallen!" Op dat commando vliegen alle Bakemon op de Digimon af. Dan roept Agumon : "Ok, jongens, tijd om te digivolven!" Ze beginnen alledrie te gloeien en de Bakemon beginnen te twijfelen : "Wat is dit nu weer?" "Agumon digivolvet in ... Greymon! Biyomon digivolvet in … Bidramon! Gomamon digivolvet in … Ikkakumon!" Het steegje is niet breed genoeg voor de champion Digimon en hierdoor beginnen de muren te barsten en worden de Bakemon weggeduwd. En met een luid gekraak en een gigantische stofwolk storten beide kanten van het straatje in. Wanneer de wolk is opgetrokken zien de Bakemon dat de drie champion Digimon de enigsten zijn die nog rechtstaan : de huizen aan beide kanten van de straat zijn ingestort. Uit de resten stijgen de overige Bakemon terug op, al wat minder zelfverzekerd als daarvoor. Ze trekken terug naar één van de bredere straten en blijken te overleggen. "Nu hebben jullie niet zo veel praats meer, hé!" gromt Greymon. "We mogen ze niet laten ontsnappen," roept Ikkakumon, "Harpoon Torpedo!" Hij vuurt een salvo af en net voor het de groep Bakemon raakt, stuiven ze uiteen. Eén van hen vlucht de straatjes in, maar de rest gaat in de aanval : "Dit is nu onze stad, mannen! Verjaag de indringers!" En met een luid geschreeuw stormen ze op Greymon en Ikkakumon af. Maar voor ze hen kunnen bereiken, verschijnt Birdramon, die in duikvlucht op hen afstevent : "Fire Flapping!" Haar vleugels lijken opeens vuur te vatten als ze door de bende Bakemon scheert. Enkelen van hen vatten vuur en ze stuiven in paniek uiteen. "Nu hebben we ze," lacht Greymon, "Nova Blast!" "Harpoon Torpedo!" Met een krachtige ontploffing slagen de twee aanvallen tegelijk in en blazen de Bakemon naar alle kanten.
Patamon en Gabumon, terug op de rug van Kabuterimon, merken de explosies opflitsen in de mist : "Daar! Dat moeten Agumon en de anderen zijn! Ze zullen tegen de Bakemon aan het vechten zijn. Snel, Kabuterimon, eropaf!" "Roger, roger." Kabuterimon scheert over de daken in de richting van het gevecht. Daar aangekomen, zien ze dat hun vrienden het al moeilijker hebben, aangezien de Bakemon versterkingen hebben gekregen. Ze zijn verdeeld geraakt en worden elk langs alle kanten belaagd door Bakemon en enkele Soulmon. Kabuterimon landt op de open plek waar daarvoor het steegje was en zet Gabumon en Patamon af : "Ik ga Birdramon in de lucht helpen. Zorgen jullie voor Greymon en Ikkakumon?" "Komt voor elkaar!" antwoord Gabumon, "Gabumon digivolvet in ... Garurumon!" Garurumon rept zich naar Greymon, die enkele rake klappen te verduren krijgt van de Bakomons Zombie Claw. "Oke, nu ik nog," zegt Patamon tegen zichzelf, "Patamon digivolvet in... huh?" Vanonder het puin klinkt een zwakke stem : "Help... help me, alsjeblief..." Patamon probeert de stem te lokaliseren : "Blijf praten. Ik kom je redden!" Na een minuutje zoeken, heeft hij de juiste plaats gevonden. "Ben je in orde? Kun je bewegen?" Het duurt even voor de stem antwoord : "Nee, mijn poot zit vast onder een zware steen. Help me, ik kan zo moeilijk ademen." Patamon probeert haar gerust te stellen : "Maak je geen zorgen. Ik haal je er zo uit. Patamon digivolvet in ... Angemon!" Het felle licht van Angemon doet zelfs even de mist wijken en wordt ook opgemerkt door één van de Soulmon : "Hé, jongens, daar is er nog één. Kom aan, we grijpen die gevederde clown! Necro Magic!" Hij vuurt een vlammende schedel recht op Angemon af, maar deze kan de aanval gemakkelijk afweren met zijn Angel Rod. De Soulmon en z'n Bakemon zijn echter niet afgeschrikt en komen recht op Angemon af. Maar Angemon wijkt niet : "Wegwezen, jullie, ik moet een onschuldige Digimon redden. Hand of Fate!" Tegen het heilige licht zijn ze niet bestand en zowel de Bakemon als Soulmon worden in een oogwenk gedelete. "Hou vol! Ik kom eraan!" Met zijn staf begint Angemon de stukken puin weg te ruimen, op zoek naar het hulpeloze slachtoffer. 
Een beetje verder heeft Garurumon Greymon bereikt en heeft de balans van de strijd terug in evenwicht gebracht. Greymon is gekwetst, maar vecht nog stevig door : "Nova Blast! Bedankt voor de hulp, Garurumon. Die spoken verkopen rake klappen. Hier, ik zal je een zetje geven." Garurumon springt op zijn staart en wordt door Greymon de hoogte in gekatapulteerd. In zijn vlucht neemt Garurumon enkele Bakemon te grazen, om daarna zachtjes op het dak van één van de omliggen huizen te landen. Boven hen voeren Birdramon en Kabuterimon een hevig luchtgevecht met de Bakemon. Zij zijn te snel voor de Bakemon om hen te kunnen raken, maar de Bakemon zijn ook te wendbaar voor hun aanvallen. Zo blijven ze elkaar ontwijken. Kabuterimon geraakt geïrriteerd na zijn zoveelste misser : "Dit is gekkenwerk! Zo zullen we ze nooit verslagen. We moeten iets anders bedenken." Birdramon vuurt nogmaals haar Meteor Wing af, maar wederom ontwijken de spoken het en vernielt het enkel de daken van enkele huizen verderop. "Je hebt gelijk," zucht Birdramon ontmoedigd, "Wacht! Ik heb een idee : volg mijn voorbeeld." Birdramon begint rond de Bakemon cirkelen en drijft ze zo dichter en dichter bijen. Kabuterimon begrijpt het niet goed, maar volgt haar voorbeeld. Een paar omcirkelingen later zijn de Bakemon samengedreven in een grote groep met aan de ene kant Birdramon en aan de andere Kabuterimon. "Nu, Kabuterimon," krijst Birdramon, "slaag zo hard als je kan met je vleugels!" Ze beginnen alletwee uit alle macht te slaan met hun vleugels en maken zo heel wat wind. Maar de Bakemon zijn niet onder de indruk : "Ha! Is dat alles wat je kunt? Een beetje wind maakt ons niet bang! Er op los, mannen, laten we ze... huh?" Op dat moment wordt de Bakemon opgepikt door de onstane windhoos en wordt hij gillend weggeblazen. De anderen proberen nog te ontkomen, maar al snel worden ze allemaal opgezogen en de lucht in geblazen. "Jaha! Succes!" roept Kabuterimon. "Ja, maar het is nog niet voorbij," merkt Birdramon op, "Kijk, Ikkakumon is in moeilijkheden!" "Waar blijft Angemon?" vraagt Kabuterimon zich af. Maar Birdramon wacht niet langer : "Dat zullen we straks wel uitvinden. Eerst Ikkakumon helpen!" En met zijn tweeën duiken ze naar beneden. 
Angemon is nog steeds op de open plek aan het graven naar de begraven Digimon. De stem is nu zeer dichtbij, maar ook zeer zwak en Angemon graaft met al zijn kracht. En als hij het laatste stuk muur verwijderd heeft, kijkt hij verbaasd op. Er ligt geen gewonde Digimon, alleen een gescheurde Monzaemon pop. Angemon raapt verward de pop op : "Is dit een grap?" Dan klinkt er een spookachtige stem achter hem : "Inderdaad. Geestig, niet?" Angemon draait zich om en ziet nog net Phantomon verschijnen, voor hij wordt neergehaald door zijn Shadow Scythe. Angemon schreeuwt het uit van de pijn en stort neer, waarna hij terug dedigivolvet in Patamon en bewusteloos blijft liggen. Garurumon hoort Angemons schreeuw : "Greymon! Angemon zit in de problemen!" "Ga maar!" zegt Greymon, "Ik kan het hier verder wel alleen af." Garurumon wacht geen seconde langer en rent over de daken naar de open plek. Daar ziet hij Phantomon boven Patamon hangen en wordt hierdoor vervuld van woede. Met een krachtige afsprong vliegt hij door de lucht, recht op Phantomon af : "Howling Blaster!" Phantomon draait zich om en zegt spottend : "Kijk nou. Ik heb altijd al een puppy gewild om mee te spelen. Father Time!" Hierop licht Phantomons ketting even fel op en het volgende ogenblik hangen Garurumon en zijn Howling Blaster stil in de lucht. Ze bewegen nog wel, maar dan in super slow motion. Phantomon bewondert even zijn 'kunstwerk' voor hij in de aanval gaat : "Wat ben ik toch spookachtig goed! Shadow Scythe!" Garurumon komt terug op snelheid, maar voor hij kan reageren, wordt hij van opzij geraakt door Phantomon en stort levensloos naast Patamon neer. Phantomon wil het afmaken, maar opeens begint de grond te beven. Phantomon kijkt op en ziet Greymon samen met Ikkakumon, Birdramon en Kabuterimon op hem afkomen : "Oh, gezellig, een familiereünie." "Dat had je gedacht, griezel !" gromt Greymon, "Je zult betalen voor wat je onze vrienden hebt aangedaan." Kabuterimon en Birdramon landen achter hem en omsingelen hem zo. "Ja, je manschappen zijn gevlucht en je kan ons niet allevier op je eentje verslagen!" zegt Kabuterimon. Spottend kijkt Phantomon hem aan : "Oh, maar dat zal niet nodig zijn. Zie je, mijn mannen zijn niet gevlucht. Ze zijn gewoon versterking gaan halen." En alsof ze op die woorden gewacht hebben, rijzen er langs alle kanten Bakemon en Soulmon uit de grond. Verrast kijken de Digimon in het rond. "Het zijn er wel honderden!" roept Ikkakumon. "Oh, het zijn er zeshonderdzesenzestig, om correct te zijn. Dat is mijn geluksgetal," antwoord Phantomon geamuseerd, "Ik denk dat het nu tijd geworden is om afscheid te nemen. Bakemon, aanvallen!" En met een luide schreeuw storten de spoken zich op de vier champions...

Hoe zullen onze vrienden zich hieruit kunnen redden? Zullen ze Gatomon nog kunnen vinden in het reusachtige Cable City? Of zullen de Digi-Gates van Gennai de oplossing brengen? Lees het in de volgende aflevering van Digimon : Digital Monsters!

Wordt Vervolgd

Door: Insect Master

 

Anime Wolken
- Anime (Home)
- Pokemon
- Dragonball
- Digimon
- Shin Chan
- Naruto
- Yu-Gi-Oh
- Sailormoon
- Medabots
- Flint
- Rur. Kenshin
- Gundam Wing
- Manga
- Anime Forum (tip)

- Favorieten
- Link naar ons
- Contact

Tips
- Digimon Analyzer
- Samenvattingen
- Digimon Games

Affiliates
- Digimon Paradijs

 

Designed by aggron

Steel niets van deze site,
tenzij daar toestemming voor is gegeven.